Ky çrregullim i ritmit të zemrës shkakton rrahje të çrregullta dhe shpesh të shpejta. Nëse nuk kontrollohet, kjo aritmi rrit rrezikun për formimin e mpiksjeve të gjakut dhe goditje në tru
Një studim i publikuar në Journal of the American Heart Association sugjeron se edhe një nivel i ulët i aktivitetit fizik mund të jetë i dobishëm për personat me fibrilacion atrial.
Më shumë se 87 mijë persona u përfshinë në studim
Në studim morën pjesë mbi 87.340 të rritur nga Norvegjia, të moshës 30 deri në 99 vjeç. Prej tyre, 6.539 kishin fibrilacion atrial dhe merrnin trajtimin standard për këtë gjendje.
Pjesëmarrësit u ndoqën mesatarisht për 13,5 vjet. Studiuesit analizuan të dhënat për goditjet në tru dhe vdekshmërinë, ndërsa pjesëmarrësit raportuan sa shpesh ushtronin, për sa kohë dhe me çfarë intensiteti.
Ata u ndanë në katër grupe: persona joaktivë, me aktivitet të ulët, të moderuar dhe të lartë.
Edhe pak ushtrime mund të sjellin përfitim
Personat me aktivitet të moderuar ushtroheshin të paktën 30 minuta pothuajse çdo ditë, ndërsa grupi me aktivitet të ulët kryente ushtrime të moderuara pothuajse çdo ditë, por më pak se 15 minuta.
Krahasuar me personat që nuk ishin fizikisht aktivë, ata me aktivitet të moderuar ose të lartë kishin rreth 20 për qind rrezik më të ulët për goditje në tru.
Edhe aktiviteti i ulët ishte i lidhur me rreth 9 për qind rrezik më të ulët.
Kjo nuk do të thotë se aktiviteti fizik garanton që goditja në tru nuk do të ndodhë. Shifra prej 20 për qind tregon një ulje relative të rrezikut krahasuar me personat joaktivë, transmeton Telegrafi.
Pse aktiviteti fizik mund të jetë i rëndësishëm
Te fibrilacioni atrial, zemra rreh në mënyrë të çrregullt dhe gjaku mund të ngecë në disa pjesë të zemrës, duke krijuar kushte për formimin e mpiksjeve. Një mpiksje që arrin në tru mund të shkaktojë goditje në tru.
