„I hoqa rrobat e masës XXL, ndërsa nga dollapi nxora përsëri rrobat e vjetra S dhe M, të cilat prej vitesh prisnin për mua. Sot, përsëri i vesh takat e mia me buzëqeshje. Por fitorja më e madhe nuk është numri në peshore, por fakti që përsëri ndihem vetvetja“, thotë Meri Nikollova Buxhhaku, duke frymëzuar gratë, veçanërisht ato mbi 50 vjeç.
Kur diçka dëshirohet, gjithçka është e mundur… Këtë e dëshmoi edhe Mëri Nikollova Budzhaku, bashkëshortja e ambasadorit të Maqedonisë në Kanada, Agron Budzhaku, e cila humbi në mënyrë drastike peshë dhe përsëri mund të veshë taka të larta, si dhe rrobat e saj të preferuara.
Ajo e ndau historinë e saj në profilin e saj në Facebook, me qëllim që të frymëzojë edhe gra të tjera.
Përvoja e saj:
„Më shumë se pesë vite betejë me kilogramët. Nga 100 kg në 64 kg. Nuk ishte e lehtë, por kur njeriu është këmbëngulës dhe nuk dorëzohet, rezultati në fund shihet.
Pesë vite betejë, rënie dhe fillime të reja, por asnjëherë dorëzim. Sot jam dëshmi se këmbëngulja me të vërtetë mund ta ndryshojë jetën.
Pas operacionit në shtyllën kurrizore dhe me kilogramët e tepërt, pati një periudhë kur e kisha të vështirë të ecja edhe me këpucë të sheshta. Takat, të cilat dikur i doja aq shumë, prej vitesh qëndronin të harruara.
Sot përsëri lëviz më lehtë, marr frymë më lehtë dhe takat janë rikthyer në jetën time.
I hoqa rrobat e masës XXL, ndërsa nga dollapi nxora përsëri rrobat e vjetra S dhe M, të cilat prej vitesh prisnin për mua.
Për mua kjo nuk është vetëm një ndryshim i masës së rrobave. Është ndjenja se po rikthej përsëri një pjesë të vetes.
Këtë nuk e publikoj për të treguar përsosmëri. E ndaj për të gjitha gratë mbi 50 vjeç, veçanërisht për ato që po kalojnë menopauzën, ndryshime hormonale dhe luftë me kilogramët.
E di sa lehtë mund të humbet shpresa dhe të mendosh se tashmë është tepër vonë për të ndryshuar diçka.
Nuk është vonë.
Çdo grua meriton të ndihet përsëri e bukur, femërore, e lehtë dhe e kënaqur me trupin e saj.
Ndryshimi nuk duhet të vijë brenda natës. E rëndësishme është të fillojmë, të jemi këmbëngulëse dhe të mos heqim dorë nga vetja.
Sot përsëri i vesh takat e mia me buzëqeshje. Por fitorja më e madhe nuk është numri në peshore dhe as masa e rrobave. Fitorja më e madhe është se përsëri ndihem vetvetja.
Nëse historia ime i ka dhënë qoftë edhe pak forcë dhe shpresë një gruaje për të vazhduar të luftojë për veten, atëherë ia vlejti ta ndaj.“
